Home » Blog » My name is “ซูกัส” kab.
My name is “ซูกัส” kab.

My name is “ซูกัส” kab.

ปกติแล้วจอยจะชอบเอาเรื่องตลกๆของ “ก้อนขน” มาเผาให้ฟังกันใช่ม้า ไม่ว่าจะเป็นตอน [“ก้อนขน” ผักครึ่งนึง อย่างอื่นครึ่งนึง] หรือว่า [เมื่อก้อนขนโตเป็นสาว] แต่วันนี้จะเปลี่ยนบรรยากาศกันบ้าง พอดีว่าเมื่อวันแม่ที่ผ่านมากลับไปหาน้องที่บ้านมาด้วย ก็เลยไปเล่นกับ “ซูกัส” กระต่ายของน้องสาว ที่ซื้อมาพร้อมกับไอก้อนขนเนี่ยแหละ นานๆเจอมันสักทีน้องจูน(น้องสาว)ก็จะมาเล่าถึงวีรกรรมของมันให้ฟังต่างๆนาๆ แต่..นานๆเจอมันทีแบบนี้ พอเห็นหน้ามันแล้วก็อดขำไม่ได้จริงๆ หน้ามันเหมือนสัตว์ตัวอื่นมาก เดี๋ยวจะให้ทายว่ามันเหมือนอะไร


แต่จะเล่าชีวประวัติของ “ซูกัส” สักหน่อยก่อน ซูกัสนี่ซื้อมาพร้อมกับก้อนขนเมื่อวันปีใหม่ ซึ่ง ณ ตอนนั้นมันอายุได้ 1 เดือน เพราะฉะนั้นตอนนี้มันก็จะอายุได้ 10 เดือนพอดี (เท่าก้อนขน) ตอนที่ซื้อมารับบทพี่สาวใจดี ให้น้องสาวเลือกว่าจะเอาตัวไหนไปเลี้ยง สรุปว่าจอยก็เอาก้อนขนมาเลี้ยงอย่างที่เห็น ปรากฏว่าซูกัสเป็นโรคผิวหนัง ขนร่วง ต้องเอาไปหาหมอ ทั้งฉีดยา ทายา พ่นยา แล้วก็ต้องพาไปให้หมอดูทุกสัปดาห์ เรื่องเยอะสุดๆ แถมมันกินเท่าไร่ก็ไม่อ้วนขึ้น จนทุกคนกลัวว่ามันจะเป็นอะไรตายรึเปล่า ดูเป็นกระต่ายที่อ่อนแอมากๆ ในขณะที่ก้อนขนอ้วนเอาๆ ขนยาวสลวยสวยเก๋ แข็งแรง บึกบึน ไม่เป็นอะไรเลย ตกตึกมา 6 ชั้นก็แค่เหงือกช้ำ -*-


หลังจากนั้นพอหายจากอาการขนร่วง อ่อนแอ มันก็เริ่มกลับมาเป็นปกติ ขนยาวขึ้น ตัวใหญ่ขึ้น นานๆไปหาทีก็จะตกใจที่ซูกัสตัวใหญ่ขึ้นมาก จนแทบจะตัวใหญ่กว่าก้อนขนด้วย เพราะว่าน้องจูนเลี้ยงมันด้วยผักล้วนๆ จะทำให้มันอ้วนกว่า แต่จอยเลี้ยงก้อนขนด้วยอาหารเม็ด หญ้า และผักสลับกันไป เพราะไม่ค่อยมีโอกาสแวะไปซื้อบ่อยๆ จนปัจจุบันตอนนี้…ซูกัสมีหน้าตาแบบนี้. . . . .



5555555555555555555555555555555555 นึกออกมั้ยว่ามันหน้าตาเหมือนตัวอะไร !!!!



ฮ่าๆๆๆๆ เห็นหน้ามันทีไรก็ขำ ก็มันหน้าเหมือนหมีโคล่ามากกว่า ดูขนที่หูมันสิย๊าวยาวว ทำให้นึกถึงโฆษณาขนมยี่ห้อนึง ….. “ผมชื่อ โคอาล่า มาร์ช . . . . . อ๊ า า า า า า” ขำมาก แกไม่ใช่กระต่ายย – -”


. . ซูกัส มันเป็นกระต่ายชอบอารมณ์เสีย แทะกรง ถ้าขังมันไว้จะชอบกระทืบกรง หน้ามู่ มันสนใจใคร ไม่เล่นกับใคร ก็คล้ายๆกับก้อนขนนะแต่ก้อนขนไม่ขี้หงุดหงิด และความที่ชอบอารมณ์เสียบ่อยๆ เลยทำให้รู้สึกว่ามันเป็นกระต่ายขี้หงุดหงิดมากไม่กล้าเล่นด้วย 55



แก..ขี้หงุดหงิดนนักเหรอออ..



ต้องเจอแบบนี้ นี่แหนะๆ



——————————————————————–



และเนื่องจากมันไม่ชอบอยู่ในกรง น้องจูนเลยทำคอกให้อยู่เลย เพราะบ้านค่อนข้างมีที่ทาง เลยไปซื้อตะแกรงที่แม่ค้าไว้ใช้ขายของมา 2 อัน เพื่อกั้นคอกให้ติดกับกำแพง แล้วก็มันก็สูงพอจะให้กระต่ายอยู่ได้ ให้อยู่อย่างสบายใจไร้กังวล เหมือนใส่ลอริเอะชนิดยาวสัก 3 ฟุตกันไปเลย



หน้าตาแบบนี้ มีทั้งตะกร้าให้ไปนอนเล่น ที่วิ่งสบายๆ



หลังจากนั้น น้องจูนก็เล่าว่า “ช่วงนี้ปล่อยให้ซูกัสมันนอนในคอกไม่ค่อยได้แระ ต้องไว้ในกรงอยู่ดี เพราะมันกระโดดออกมาได้ -*-” จอยนี่ตกใจ เพราะคอกมันสูงมากไม่ใช่แค่เข่า แต่จูนบอกว่ามันกระโดดออกมาได้ จะบร้าเรอะ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!



มันสูงถึงแข้งเชียวนะ !!



จอยก็ไม่อยากจะเชื่อ แต่น้องบอกว่าจริงๆนะ..มันชอบกระโดดออกมา ก็เลยเอามันไปอยู่ในคอกสักแปปนึงแล้วคอยดู ปรากฏว่าเผลอแปปเดียวมันก็ออกมาอยู่ข้างนอกจริงๆ แต่เรายังไม่เห็นก็เลยเอาเข้าไปใหม่แล้วเฝ้าดู มันก็ดันไม่ออกมาซะงั้นแถมนอนหลับไปเฉยเลย เสียดายไม่มีรูปและอดดู T_T”


นี่ถ้าเป็นไอก้อนขนนะ ป่านนี้ตกตึก 6 ชั้นไปอีกรอบแล้ว เพราะเลี้ยงไว้ตรงระเบียงและกั้นไม่ได้สูงมากมายเท่าไร่นักด้วย ว่าแล้วก็คิดถึงมัน โพสรูปสักหน่อย อัพเดทก้อนขน ณ ปัจจุบัน



หือ….ป๋ม ทำไมเหรอกั๊บ o_o !



ฮะๆ ไปดีกว่า แล้วคราวหน้าจะเอาก้อนขนมาเผาอีกบ้าง หุหุ :)



Loading Facebook Comments ...